NIEUW!

PERSBERICHT  DE GEUS 

De eerste roman van Bavo Dhooge 2.0 verschijnt in het najaar van 2018 bij uitgeverij De Geus

Na zestien jaar schrijverschap, honderd boeken en diverse prijzen dacht Bavo Dhooge (1973) aan boek honderd-en-een te kunnen beginnen. Hij had nog zoveel om over te schrijven. ‘Zoals ik ook zo vaak had gezegd in de meer dan duizend lezingen die ik de afgelopen vijftien jaar had gegeven: een loodgieter staat ook niet stil bij het honderdste toilet dat hij installeert. Waarom ging ik dan niet zitten voor nummer honderd een?’

Dáárom: hij kwam tot de conclusie dat de eerste helft van zijn leven was mislukt omdat het geslaagd was.
‘Ik wilde weer verliezen. Mezelf verliezen.’

En Bavo Dhooge, die op zijn achtste al schrijver wilde worden, begon aan een hoogst persoonlijk, literair werk dat een nieuwe start markeert: nietsontziend, openhartig, de waarheid tartend. 

De Geus is blij met de komst van Bavo Dhooge naar de uitgeverij. `Iemand die zo’n breuk durft te maken in zijn carrière omdat hij voelt dat hij nu pas het boek kan schrijven dat echt van belang is, past bij De Geus’, zegt uitgeefster Nele Hendrickx. `We waren overweldigd door de intensiteit, de kwaliteit en de kracht van de tekst. En we zijn nogal wat gewend.’

ZOEK
Top
Quotes "S-Express"

'Een volstrekt unieke stem in de Vlaamse misdaadliteratuur.' 

(Standaard der Letteren)

'De origineelste van alle Vlaamse misdaadschrijvers.' 

(CHE)

'Een unicum in de Vlaamse misdaadliteratuur.' 

(HUMO)

'Swingend proza en internationale klasse.'

(Weekend Knack)

'De beste detective van Vlaanderen.' 

(Crimezone)

'Dhooge is de Lone Ranger in het Vlaams misdaadgenre.' 

(De Leeswolf)

'Van alle markten thuis, productief en eeuwig jong.' 

(Knack)

'Onze beste Vlaamse misdaadschrijver.' 

(Serial Thriller)

'Hilarisch.' 

(De Morgen)

'Niemand schrijft grappiger dan Bavo Dhooge.' 

(De Standaard)

'De grappigste schrijver van Vlaanderen.'

(De Wraak van de Dodo)

'Een fenomeen.'

(Biblion)

'De grappigste en inventiefste van ons allemaal!'

(Bob Van Laerhoven)

'De meest Amerikaanse van alle Vlaamse misdaadauteurs: de Billy Wilder van de gangsterfilm.'

(Lukas De Vos in Knack)

'De Brusselmans van de Vlaamse thrillerscene.'

(Focus Knack, Marnix Verplancke)

'De Lucky Luke van Vlaanderen.'

(Lukas De Vos)

 

 

 

Lebowski Uitgevers, 1e druk, ISBN 9789048802289 , juni 2009, 300 pagina's, categorie Volwassenen.

Summercrime is het antwoord op de vraag: ‘Wat gebeurt er als je de beste thrillerschrijvers van Nederland en België elk een verhaal laat schrijven vanuit eenzelfde centraal punt? Wat voor verschillende verhalen komen daaruit voort?’
Ergens moet een auto staan, in de duinen, met lichten aan en een deur half open. En of dat nu in het begin, midden of eind van het verhaal is, en of het een groot deel uitmaakt van het plot of niet, dat mag ieder voor zich bepalen.

Summercrime is een idee van Simon de Waal, een zomerboek met spannende en verrassende thrillerverhalen van 13 van de beste topschrijvers uit Nederland en België. Het boek zal uitkomen in (hoe verrassend) de zomer van 2009 en gepresenteerd worden tijdens twee grote strandfeesten: een in Nederland en een in België.

Een feestavond met muziek, eten, drank, voordrachten en een spannende film in de nacht.

Het verhaal van Bavo Dhooge heet 'Stil Bloed'.

27-08-2009  Remko Meddeler  (Crimezone)

Zestien keer hetzelfde, maar dan anders

Weinig is lekkerder dan jezelf kort maar krachtig verliezen in een andere, spannender wereld. Het korte verhaal biedt optimaal genot tussen de duik in zee en een koel glas rosé. Toch liggen er helaas maar weinig bundels met korte thrillers in de winkel. Dat vond Simon de Waal blijkbaar ook, want hij vroeg veertien collega-auteurs een verhaal te bedenken dat draait om een auto die op een warme zomeravond achtergelaten is in de duinen. Natuurlijk schreef hij zelf ook mee. En hij riep de wakkere lezers van De Telegraaf op om een verhaal in te sturen. En laat juist dat een van de beste uit de bundel Summercrime zijn.

Een kort verhaal schrijven is niet makkelijk. Niet alleen moet je iets interessants, origineels of moois te melden hebben in een klein bestek, het moet voor Summercrime bovendien spannend zijn. En, als het even kan, ook nog geloofwaardig. Patrick de Bruyn, Loes den Hollander, Annet de Jong, Kortsmit & Lotz, Saskia Noort, Ton Theunis en Simon de Waal scoren op minimaal een van deze punten een onvoldoende. Geen van hen heeft een slecht verhaal geschreven (hoewel Noort in de buurt komt, met een ontknoping die je na anderhalve pagina al aan ziet komen), maar zij lijken het meeste moeite te hebben gehad met de beperking van het aantal woorden. Opvallend vaak beginnen deze verhalen sterk, maar zakt de spanning weg door slechte dialogen, een ongeloofwaardig personage of een krampachtig toeval. Of, zoals in het verhaal van De Bruyn, doordat er eigenlijk helemaal niets schokkends gebeurt.

De andere auteurs maken de loop naar de boekhandel tot een uitermate zinvolle. René Appel toont opnieuw zijn meesterschap in het spannend maken van een gebeurtenis die bij een ieder om de hoek plaats kan vinden. Knap om de verrassing tot de laatste zin te kunnen bewaren. Bavo Dhooge is vooral zeer origineel. Bob Mendes’ sterke vrouw is zeer vermakelijk. Eva Noorlanders verhaal wordt met de pagina sterker. En het hoofdpersoon van Esther Verhoef is dermate interessant dat hij smaakt naar meer. Toppers zijn Tomas Ross, Charles den Tex en Patricia van Mierlo, die het maximale bereiken in de beperkte ruimte met een mooi plot, interessante personages en een krachtige, in het geval van Van Mierlo zelfs verfrissende, schrijfstijl.

 Esther van Vliet, de Telegraaflezeres, verdient een speciale vermelding. Zij heeft niet het meest spannende verhaal geschreven, maar levert door haar originele idee om samensteller De Waal tot hoofdpersoon te bombarderen verrassend veel leesplezier. En is het niet juist daarom dat (spannende) boeken een zekere plek in onze vakantiekoffer krijgen?