Top
ZOEK
NIEUW!

PERSBERICHT  DE GEUS 

De eerste roman van Bavo Dhooge 2.0 verschijnt in het najaar van 2018 bij uitgeverij De Geus

Na zestien jaar schrijverschap, honderd boeken en diverse prijzen dacht Bavo Dhooge (1973) aan boek honderd-en-een te kunnen beginnen. Hij had nog zoveel om over te schrijven. ‘Zoals ik ook zo vaak had gezegd in de meer dan duizend lezingen die ik de afgelopen vijftien jaar had gegeven: een loodgieter staat ook niet stil bij het honderdste toilet dat hij installeert. Waarom ging ik dan niet zitten voor nummer honderd een?’

Dáárom: hij kwam tot de conclusie dat de eerste helft van zijn leven was mislukt omdat het geslaagd was.
‘Ik wilde weer verliezen. Mezelf verliezen.’

En Bavo Dhooge, die op zijn achtste al schrijver wilde worden, begon aan een hoogst persoonlijk, literair werk dat een nieuwe start markeert: nietsontziend, openhartig, de waarheid tartend. 

De Geus is blij met de komst van Bavo Dhooge naar de uitgeverij. `Iemand die zo’n breuk durft te maken in zijn carrière omdat hij voelt dat hij nu pas het boek kan schrijven dat echt van belang is, past bij De Geus’, zegt uitgeefster Nele Hendrickx. `We waren overweldigd door de intensiteit, de kwaliteit en de kracht van de tekst. En we zijn nogal wat gewend.’

Quotes "S-Express"

'Een volstrekt unieke stem in de Vlaamse misdaadliteratuur.' 

(Standaard der Letteren)

'De origineelste van alle Vlaamse misdaadschrijvers.' 

(CHE)

'Een unicum in de Vlaamse misdaadliteratuur.' 

(HUMO)

'Swingend proza en internationale klasse.'

(Weekend Knack)

'De beste detective van Vlaanderen.' 

(Crimezone)

'Dhooge is de Lone Ranger in het Vlaams misdaadgenre.' 

(De Leeswolf)

'Van alle markten thuis, productief en eeuwig jong.' 

(Knack)

'Onze beste Vlaamse misdaadschrijver.' 

(Serial Thriller)

'Hilarisch.' 

(De Morgen)

'Niemand schrijft grappiger dan Bavo Dhooge.' 

(De Standaard)

'De grappigste schrijver van Vlaanderen.'

(De Wraak van de Dodo)

'Een fenomeen.'

(Biblion)

'De grappigste en inventiefste van ons allemaal!'

(Bob Van Laerhoven)

'De meest Amerikaanse van alle Vlaamse misdaadauteurs: de Billy Wilder van de gangsterfilm.'

(Lukas De Vos in Knack)

'De Brusselmans van de Vlaamse thrillerscene.'

(Focus Knack, Marnix Verplancke)

'De Lucky Luke van Vlaanderen.'

(Lukas De Vos)

 

 

 

Monday
Nov192018

'Sr.' drie sterren in GVA

Gazet van Antwerpen omschrijft 'Sr.' op zondag 18 november als:

'Een explosief vaderboek. Alsof met de hergeboorte van de vader ook een nieuwe zoon is opgestaan.'

Monday
Nov192018

'Sr.' vier sterren op Goodreads

Op Goodreads krijgt 'Sr.' al twee keer vier sterren.

Wednesday
Nov072018

'Sr.' mooie recensie op Iedereenleest

Recensie 'Sr.' op Iedereenleest

Hoewel – oké, voor één keer dan – ‘mijn vader’ pas enkele jaren geleden is overleden op 84-jarige leeftijd, heb ik de man nooit echt gekend. Wij hadden dan ook al zowat 20 jaar geen contact meer met elkaar, nadat ik op nieuwjaarsdag 1994 met veel leedvermaak het volledige gezin (vader, moeder, broer en schoonzus) nog voor we aan het dessert bij mij thuis toe waren geraakt, de straat op heb geflikkerd. Ben ik dan slecht? Nee hoor : heb zelfs nog een taxi voor hen besteld…weliswaar niet betaald! Het was een poging van mijn ex-echtgenote geweest om de familie Smeyers opnieuw in elkaars armen te drijven, reeds bij aankomst van de genodigden gedoemd om te mislukken. Maar ook in – wat veel mensen beschouwen als ‘gelukkigere tijden’ – mijn jeugd - hadden we nauwelijks contact. De autodeskundige had het maar wat druk met zijn werk, cafébezoeken en het voldoen aan de eisen van zijn echtgenote. Zijn ouders heb ik nooit gekend : de reden van hun vroegtijdige dood is voor mij altijd een raadsel gebleven. Ik ben niet naar zijn begrafenis gegaan : een hereniging met iets wat een moeder moet voorstellen, zou nefast voor de feestvreugde zijn geweest. ‘Tot ik jou vind’ (John Irving), was het dichtste wat me ooit bij enige herinnering aan hem bracht. Tot nu… Nooit heb ik, sinds het onafgewerkte laatste avondmaal, zo veel aan de mij onbekende man gedacht als tijdens het lezen van ‘Sr’, de wederopstanding van mijn favoriete Vlaamse schrijver, Bavo Dhooge.

In ’t kort : Het leven van Bavo Dhooge zoals het was, is, had kunnen zijn en hoe het hopelijk – deels – nooit zal worden, vooral in betrekking tot zijn veel te vroeg aan kanker gestorven vader. 

Bavo Jr. is 11 wanneer zijn vader, Bavo Sr. sterft aan longkanker op de veel te jonge leeftijd van 41. Daarbij valt niet één lijk, maar een volledige begraafplaats uit de kast. Jaren later, lijdend aan een depressie, veegt Bavo zijn Facebook schoon en sluit daarbij alle middelen tot enige virtuele communicatie af. Vreemd, want toch blijft er een ‘Bavo Dhooge’ aanwezig op het smoelenboek. Het blijkt een eerbetoon van ene Katja Veys aan zijn vader, waarmee Bavo uiteindelijk in contact komt. Dat is hoe het is. Hoe het daarvoor was, ga ik niet over uitweiden… Het is, in al zijn tristesse, te prachtig geschreven om het mijn veel mindere ‘talent’, te besmeuren. Het boek wordt onderbroken door een reeks ‘Vadervariaties’ : wat als Sr. de operatie had overleefd en het leven zich gewoon voortzette, als vanzelfsprekend op zijn eigen wijze ? De toekomstvisie had voor mij niet echt gehoeven, maar laat me dat onmiddellijk bedekken met de mantel der onwetendheid mijnentwege. 

Dit boek moet je niet gewoon lezen of slempen… Neen, het moet traag tot je genomen worden, genietend van elk hoofdstuk, elke zin, elk woord ! Het moet voor de schrijver van dit ambitieuze bolwerk een aartsmoeilijke taak zijn geweest de 420 pagina’s, die het telt, te vervolledigen. Het dient dan ook met respect behandeld te worden. En hoewel het boek gespeend blijft van enige humor, moest ik toch even glimlachen toen ‘Styx’, één mijn favoriete boeken van Bavo, ter sprake kwam. Bavo had het gezegd, na het schrijven van 100 boeken : ‘Ik wil herboren worden”, alsof het eerste deel van zijn leven weinig zin had. Ik hoop uit het diepste van mijn hart dat deze wedergeboorte meer van dit soort literatuur oplevert ! 

Besluit : In het boek wordt er – vooral door de familieleden - regelmatig gediscussieerd of het boek over Bavo Dhooge Sr. wel dan niet ‘mag’ verschijnen…gepubliceerd worden. Bavo heeft doorgezet en levert met ‘Sr’ één van de sterkste boeken af die ik dit jaar al onder ogen heb gekregen…Onthutsend, meeslepend… Indrukwekkend !!

Paul Smeyers

Wednesday
Nov072018

'Sr.' krijgt op Hebban 4 ****

Vandaag krijgt 'Sr.' op Hebban 4 **** en een hele mooie recensie.

Een foto van vader zaliger op Facebook volstaat om een kleine identiteitscrisis op te wekken bij de Gentse veel- en snelschrijver Bavo Dhooge (1973). De lezers kennen hem vooral van zijn misdaadromans, kinder- en jeugdboeken. Na zijn honderdste boek blijft het abnormaal lang stil rond de ’S-Express’; alle titels van zijn werken (met een enkele uitzondering) beginnen immers steeds met een ‘S’. Een bijzonder opvallende kunstgreep.   

Boek nummer honderdeneen moet dit keer langer rijpen. Sr. is een autobiografisch getinte roman, waarin Dhooge senior - ook een Bavo want zo vader zo zoon - een tweede leven krijgt. Hij overlijdt op zijn eenenveertigste als een man met een groot geheim. Op dat moment is zijn zoon slechts elf jaar jong. De auteur schetst een fictief beeld van een leven dat niet werkelijk wordt geleefd. Wat als vader niet was gestorven; een verhaal met herinneringen aan vroeger en de jeugdjaren van junior in Gent.   

Sr. betekent eveneens een nieuw literair debuut voor Bavo Dhooge. Met een andere uitgever ook; echt een nieuwe start. Schitterend hoe zoonlief het tweede – niet-geleefde - deel van vader neerzet en aldus zijn verwekker opnieuw het leven schenkt? Op papier dan welteverstaan, waarbij je er rekening mee houdt dat hij de realiteit provoceert. In de roman sterft vader pas in 2025; in dit geval wordt hij geen eenenveertig maar tweeëntachtig jaar oud. Dan pas mag hij in vrede rusten. Wat een writer’s block doet met een schrijver! Junior geeft zijn fantasie de nodige speelruimte; het resulteert in een intiem en bijzonder doortastend verhaal met ‘baba’ in een glansrol. Zoals Bavo junior zijn vader is blijven noemen: de verbastering van ‘papa’ tot ‘baba’, ook wel de samentrekking van papa en Bavo.   

“Ik ben drieënveertig als ik dit schrijf: twee jaar ouder dan jij, baba. Maar ik ben nog steeds elf en gestopt met groeien, vanaf het moment dat jij bent gestopt met leven.”  


Dergelijke zinnen hebben een veel diepere betekenis; je voelt zelf de emoties die ze oproepen. Overpeinzingen om van te snoepen, maar eveneens om als lezer zelf over na te denken. De manier waarop de zoon zijn vader toespreekt; recht uit het hart.   

“De eerste tien jaar na zijn dood heb ik geen traan gelaten. Tien jaar in shock. Daarna barstte ik vaak vier of vijf keer per jaar in tranen uit als ik aan hem dacht. Maar ik ging verder met mijn leven.”  


Kwiestenbiebel (vreemde snuiter), kwibus (dwaas), pertang (toch): het zijn plaatselijke dialectwoorden die het verhaal van Bavo Dhooge opvrolijken met een zweem van couleur locale. Ook volkse taal, zoals ‘kuist uw schup af’ (geef er de brui aan), past perfect bij het tijdbeeld dat wordt opgeroepen. Met de ‘s’ van spielerei. Dit betekent evenwel niet dat de roman opvallend platvloers is, allesbehalve banaal zelfs.   

Benieuwd wanneer de auteur, die we kennen voor zijn typisch versmachtende schrijfsnelheid, boek honderdentwee aankondigt. Nie pleuje! Junior in een postume confrontatie met senior.

Guy Doms

Thursday
Oct252018

Signeersessies Boekenbeurs 2018

Op de Antwerpse Boekenbeurs zijn volgende interviews en signeersessies gepland:

- zondag 4 november, 15:00 - 17:00 (L&M Books, stand 405, 406, 418)

- donderdag 8 november, 19:00 - 19:45: interview over 'Sr.' op podium Confituur (stand 303)

- zondag 11 november, 15:00 - 17:00 (L&M Books, stand 405, 406, 418)

Allen welkom.